Treść tej sekcji opracowaliśmy we współpracy z organizacją Teach Us Consent, która zajmuje się edukacją dotyczącą zgody.
Daj znać znajomej osobie
Ktoś, kogo znasz, powinien wiedzieć, gdzie się wybierasz i kiedy. Możesz na jakiś czas udostępnić swoją lokalizację przyjaciółce lub przyjacielowi albo komuś z rodziny, a jeśli nie chcesz, to po prostu daj wybranej osobie znać, że zmieniacie lokal albo udało Ci się bezpiecznie dotrzeć do domu.
Umów się w miejscu publicznym
Kiedy zdecydujecie się na spotkanie w realu, najlepiej wybrać miejsce dostępne publicznie. Może to być kawiarnia, park, bar albo restauracja – ważne, żeby było Cię widać i żeby wokół byli ludzie. Pierwsza randka w czyimś domu (nawet jeśli były to Twój dom), to zbyt duże ryzyko – w końcu tak naprawdę jeszcze się nie znacie.
Ostatnie słowo należy do Ciebie
Bywa tak, że w aplikacji gada Wam się super, ale w realu po prostu nie ma chemii. Albo może być tak, że bawisz się świetnie, ale potrzebujesz więcej czasu, żeby zrobić kolejny krok.
A może na spotkaniu czujesz, że coś nie gra, ale nie do końca wiesz, co jest nie tak.
Nawet jeśli macie zaplanowaną randkę z masą atrakcji, zawsze masz prawo skończyć ją wcześniej. Jeśli nie masz ochoty na dalszy ciąg, wcale nie musisz realizować ustalonego planu, a jeśli osoba, z którą się spotykasz, nie uszanuje Twoich granic i nie przejmie się tym, jak się czujesz, to prawdopodobnie i tak nie warto dalej się z nią umawiać.
Pamiętaj – jeśli instynkt Ci podpowiada, że czas się zbierać, posłuchaj go. Zwłaszcza jeśli druga osoba Cię naciska, żeby iść w miejsce, którego nie było w planach, albo do niej do domu.
Antykoncepcja
Więcej dowiesz się w artykule organizacji Teach us Consent o tym, jak rozmawiać o antykoncepcji (i nie zepsuć przy tym nastroju).
Nie każda metoda antykoncepcji będzie odpowiednia dla każdego. Najlepiej skonsultować się w tej sprawie z ginekologiem, ale mamy dla Ciebie krótkie podsumowanie:
- Prezerwatywy (zewnętrzne i wewnętrzne): są skuteczne w 98% przypadków (o ile są używane prawidłowo) – dotyczy to zapobiegania zarówno ciąży, jak i większości chorób przenoszonych drogą płciową. Prezerwatywy zewnętrzne zakłada się na penisa, a wewnętrzne – umieszcza w pochwie lub odbycie.
- Tabletka antykoncepcyjna: jeśli jest stosowana codziennie, daje 99% pewności, że unikniemy ciąży, ale nie chroni przed chorobami przenoszonymi drogą płciową.
- Implanty i wkładki domaciczne (opcje długoterminowe): są umieszczane w ciele przez lekarza i mogą chronić przed ciążą przez okres od 3 do 10 lat. Ich skuteczność to 99%.
- Plastry i zastrzyki: metody hormonalne, które wymagają regularnej wymiany. Mają skuteczność na poziomie 91–99%.
- Antykoncepcja awaryjna (tabletka „dzień po”): tej metody nie zaleca się stosować zbyt często. Taka tabletka może zapobiec ciąży, jeśli zostanie zażyta w krótkim czasie po seksie bez zabezpieczenia. Działa najskuteczniej w określonych dniach cyklu. Zanim sięgniesz po tabletkę „dzień po”, zasięgnij porady lekarskiej, a po jej zażyciu obserwuj, czy nie pojawiają się objawy ciąży.
Nawet jeśli osoba, z którą jesteś, nie zgadza się na antykoncepcję, próbuje wywołać w Tobie poczucie winy albo zmusić Cię do seksu bez zabezpieczenia (na przykład mówi: „To nic takiego”, „Z gumką to nie to samo” albo „Spoko, biorę tabletki”), Ty zawsze masz prawo się chronić. Twoje zdrowie i bezpieczeństwo nie podlegają negocjacjom.
Pamiętaj, że metody takie jak wkładki domaciczne czy tabletki, plastry i zastrzyki antykoncepcyjne nie chronią przed chorobami przenoszonymi drogą płciową. Dlatego na początku, zanim ustalicie, że nie będziecie uprawiać seksu z nikim innym, najlepiej stosować takie metody w połączeniu z prezerwatywami. A nawet jeśli zdecydujecie się już na monogamiczny związek, zawsze masz prawo powiedzieć, że chcesz stosować antykoncepcję.
Choroby przenoszone drogą płciową
Regularne kontrolowanie swojego zdrowia seksualnego jest ogromnie ważne – w ten sposób zapewniasz sobie i osobom, z którymi się spotykasz, bezpieczeństwo oraz świadomość ewentualnego ryzyka. Zaleca się wykonywanie tego typu badań co 3–6 miesięcy albo po tygodniu od stosunku bez prezerwatywy.
Nie jest łatwo wyznać komuś, że ma się nieuleczalną chorobę przenoszoną drogą płciową. Nie musimy od razu opowiadać całej swojej historii i możemy sami zdecydować, ile chcemy wyjawić. W niektórych sytuacjach szczerość pomaga podejmować świadome decyzje dotyczące tego, czy chcemy brać udział w aktywności seksualnej i jakiego rodzaju będzie to aktywność.
Najlepiej porozmawiać na ten temat z lekarzem lub seksuologiem – taka osoba z pewnością doradzi, jak poprowadzić taką rozmowę i o czym na pewno trzeba powiedzieć drugiej osobie.